คำบูชาต้นพระศรีมหาโพธิ์และพระแท่นวัชรอาสน์

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เจริญ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้จาริกตามรอยบาทของพระศาสดา มาถึงแล้ว ณ โพธิมณฑล อันเป็นที่ประดิษฐานแห่งบริโภคเจดีย์ คือ อัสสัตถพฤกษ์ อันเป็นต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าประทับนั่งตรัสรู้ จึงขนานนามว่า ต้นพระศรีมหาโพธิ์ พร้อมทั้ง บัลลังก์ที่พระองค์ทรงนั่งแล้วชำนะมารด้วยพระมนัสอันมั่นคงเด็ดเดี่ยวประดุจเพชร จึงตรัสรู้ อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณในอรุณรุ่งแห่งวันวิสาขปุณณมีดิถีที่ ๑๕ พระบัลลังก์แห่งบุรุษใจเพชรนี้ จึงได้ชื่อว่า พระแท่นวัชรอาสน์ หรือเรียกขานอีกนามหนึ่งว่า อปราชิตโพธิบัลลังก์เป็นบัลลังก์ที่ยังมารทั้งปวงให้พ่ายแพ้ไป.

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ขอน้อมบูชาโดยยิ่ง แต่พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมทั้งพระธรรม ที่พระองค์ได้ตรัสไว้ดีแล้ว และพระอริยสงฆ์สาวกผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ด้วยเครื่องสักการะทั้งหลายเหล่านี้ อันจัดสรรมาอย่างดีแล้ว ด้วย ศรัทธา วิริยะ อุตสาหะ เพื่อยัง ปราโมทย์ ปีติ ให้บังเกิดขึ้น อันจะเป็นปัจจัยแก่ความสงบกายสงบใจ (ปัสสัทธิ) ความสุขกายสุขใจและความตั้งมั่นแห่งใจ (สมาธิ) เพื่อความรู้เห็นตามความเป็นจริง (ยถาภูตญาณ