สัพพปัตติทานคาถา

ปุญญัสสิทานิ กะตัสสะยานัญญานิ กะตานิ เมเตสัญจะ ภาคิโน โหนตุสัตตานันตาปปะมาณะกา

สัตว์ทั้งหลายไม่มีที่สุด ไม่มีประมาณ จงมีส่วนแห่งบุญที่ข้าพเจ้าได้ทำในบัดนี้ และแห่งบุญอื่นที่ได้ทำไว้ก่อนแล้ว,

เย ปิยา คุณะวันตา จะมัยหัง มาตาปิตาทะโยทิฏฐา เม จาปฺยะทิฏฐา วาอัญเญ มัชฌัตตะเวริโน

คือ จะเป็นสัตว์เหล่าใด ซึ่งเป็นที่รักใคร่และมีบุญคุณ เช่นมารดาบิดาของข้าพเจ้าเป็นต้น ก็ดี ที่ข้าพเจ้าเห็นแล้ว หรือไม่ได้เห็น ก็ดี สัตว์เหล่าอื่นซึ่งเป็นกลาง ๆ หรือเป็นคู่เวรกันก็ดี,

สัตตา ติฏฐันติ โลกัสฺมิงเต ภุมมา จะตุโยนิกาปัญเจกะจะตุโวการาสังสะรันตา ภะวาภะเว

สัตว์ทั้งหลาย ตั้งอยู่ในโลก อยู่ในภูมิทั้งสาม อยู่ในกำเนิดทั้งสี่ มีขันธ์ห้าขันธ์ มีขันธ์ขันธ์เดียว มีขันธ์สี่ขันธ์ กำลังท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยใหญ่ก็ดี,

ญาตัง เย ปัตติทานัมเมอะนุโมทันตุ เต สะยังเย จิมัง นัปปะชานันติเทวา เตสัง นิเวทะยุง

สัตว์เหล่าใด รู้ส่วนบุญที่ข้าพเจ้าแผ่ให้แล้ว ขอสัตว์เหล่านั้น จงอนุโมทนาเองเถิด ส่วนสัตว์เหล่าใด ที่ยังไม่รู้ส่วนแห่งบุญนี้ ขอเทวดาทั้งหลาย โปรดบอกสัตว์เหล่านั้นให้รู้ด้วย.

มะยา ทินนานะ ปุญญานังอะนุโมทะนะเหตุนาสัพเพ สัตตา สะทา โหนตุอะเวรา สุขะชีวิโนเขมัปปะทัญจะ ปัปโปนตุเตสาสา สิชฌะตัง สุภา.

เพราะเหตุที่ได้อนุโมทนาส่วนบุญที่ข้าพเจ้าแผ่ให้แล้ว ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีเวร อยู่เป็นสุขทุกเมื่อ จงถึงบทอันเกษม กล่าวคือพระนิพพาน ความปรารถนาที่ดีงามของสัตว์เหล่านั้น จงสำเร็จเถิด.