Homage to the Great Renunciation

ยโสธรํ ปีณปโยธราธรํอนงฺครงฺคทฺธชภูต'มงฺคํเทวจฺฉราวุชฺชลิตํ ปติพฺพตํหิตฺวา คโต โส สุคโต คโตว.

ข้าพเจ้าขอบูชาอย่างยิ่ง แด่พระมหาบุรุษเจ้า ผู้อุดมไปด้วยเดช ผู้บริบูรณ์ด้วยสิริ ผู้เป็นเลิศในศิลปวิทยา ผู้มีศักยภาพอันหาบุคคลเสมอมิได้ พระองค์นั้น ได้เสด็จออกมหาภิเนษกรมณ์ ณ สถานที่ใด ข้าพเจ้าขอบูชาสถานที่นั้น ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง พระมหาบุรุษเจ้าพระองค์ใด ทรงละกามทั้งหลาย มีปราสาท ๓ ฤดู นางสนม ๔๐,๐๐๐ พระราชอุทยานอันน่ารื่นรมย์ ทรัพย์อันนับประมาณไม่ได้ แม้พระนางยโสธรา ผู้มีถันเต่งตึง มีริมพระโอษฐ์อิ่ม มีพระวรกายดุจธงที่ลานเต้นรำของกามเทพ ทรงรุ่งเรืองดุจนางเทพอัปสร ทรงกระทำข้อวัตรต่อสามีอย่างบริบูรณ์ ผู้เป็นยอดกัลยา ก็ได้ทรงละแล้ว เพื่อสัมมาสัมโพธิญาณ ข้าพเจ้าผู้มีใจชุ่มอยู่ด้วยกาม ได้พรากกายออกมาแล้ว ได้มาถึงแล้ว ณ สถานที่พระมหาบุรุษเจ้า ได้ทรงมีพระหฤทัยเด็ดเดี่ยว ละกามทั้งสิ้น เสด็จออกมหาภิเนษกรมณ์แล้ว ขอบูชาพระมหาบุรุษ ผู้ไม่ติดข้องในกามแล้ว จักรแก้วของพระเจ้าจักรพรรดิ ช้างแก้วและม้าแก้ว ปรินายกแก้ว ขุนคลังแก้ว แก้วมณี และนางแก้ว กับทั้งจักรพรรดิสมบัติทั้งหมด ก็ได้ทรงละแล้ว เป็นราวกับก้อนเขฬะ ติดอยู่ปลายลิ้นฉะนั้น หากแม้นพญามาร ได้เสนอจักรพรรดิสมบัติทั้งสิ้น พระบรมโพธิสัตว์นั้น จึงได้บรรลือสีหนาทว่า มาร เรารู้ดีว่าจักรพรรดิสมบัติจะเกิดแก่เรา เราไม่เคยต้องการเลยแม้แต่น้อย ท่านจงไปเถิด เราจักทำโลกธาตุที่ยิ่งใหญ่ทั้งสิ้น ๑๐,๐๐๐ โลกธาตุให้บันลือ จักตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ผู้นำอย่างวิเศษในโลก ข้าพเจ้า ผู้มีใจชุ่มอยู่ด้วยกาม ได้ครอบครองสมบัติก็เพียงเล็กน้อย มีบ้านแค่เพียงซุกหัวนอน มีที่ดินก็เพียงนิดหน่อย มีทรัพย์แค่เพียงพอใช้ มีข้าวแค่พอรับประทานแต่ละวัน แต่ไม่กล้าสละกามนั้น ข้าพเจ้าขอบูชาอย่างยิ่ง แด่พระมหาบุรุษ ผู้มีใจอาจหาญ ในวันนี้ ข้าพเจ้ามา ณ ที่นี้ มาสมาทานต่อหน้าพระองค์ ผู้ทรงมีพระหฤทัยเด็ดเดี่ยว สละกามได้แล้ว ไม่หวนกลับมาอีก ข้าพเจ้าขอมีพระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นต้นแบบ เป็นแบบอย่าง จักมีใจเด็ดเดี่ยว แกล้วกล้าอาจหาญ เหมือนพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้า ผู้ได้รอนแรมเดินทาง มายังสถานที่นี้ ให้มีใจรักในเนกขัมมะ แสวงหาพระนิพพาน ขอให้ข้าพเจ้า มีใจเด็ดเดี่ยว ไม่อ้อยอิ่งกับบาป เป็นผู้แข็งต่อบาป อ่อนโยนต่อกุศล เป็นผู้ไม่หมกมุ่นในกาม เป็นผู้ยินดีในเนกขัมมะ แม้กายของข้าพเจ้า ยังแวดล้อมอยู่ด้วยกาม แต่ใจของข้าพเจ้า จักไม่ติดข้องในกามเหล่านั้น จนกว่าจะถึงซึ่งความพ้นทุกข์ คือ อนุปาทาปรินิพพาน ในกาลอันควรด้วย เทอญ ฯ