Homage at Jetavana Monastery

เราทั้งหลาย ตั้งใจรอคอยกาลใดอยู่ บัดนี้ กาลนั้นมาถึงแล้ว เราทั้งหลาย เป็นพุทธศาสนิกชน เป็นพุทธมามกะด้วยกันทั้งสิ้น แม้จะอยู่ ณ แดนไกล แต่ด้วยความเคารพเลื่อมใสอย่างแรงกล้าในพระรัตนตรัย กระตุ้นให้จิตเกิดอุตสาหะขึ้น ก็ได้มีฉันทะเป็นอันเดียวกัน พร้อมใจกันเดินทางมาร่วมชุมนุมอยู่ ณ สถานที่นี้ ด้วยความมีใจปลาบปลื้มเบิกบาน เสมือนเมื่อพุทธองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ ที่ภิกษุทั้งหลาย ซึ่งอยู่ ณ ทิศทั้ง ๔ เมื่อออกพรรษาปวารณาแล้ว ต่างก็มากันแม้จากที่ไกล เพื่อเฝ้าสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ณ ที่ซึ่งพระองค์ประทับอยู่ ฉะนั้น ฯ

ก็สถานที่ใด พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ไม่ทรงละ คือ สถานที่ตั้งขาเตียงบรรทม ก็สถานที่ใด พระผู้มีพระภาคเจ้าของเราทั้งหลาย ประทับจำพรรษาอยู่ ๑๙ พรรษา ยังมหาชนให้ดำรงอยู่ในทางสวรรค์และทางนิพพาน ยังเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายนับจำนวนไม่ได้ ให้ได้ดื่มซึ่งอมตรส ให้ได้ล่วงพ้นโอฆกันดาร สถานที่นั้นก็ได้แก่ พระเชตวนาราม ที่เราทั้งหลายมาชุมนุมพร้อมกันอยู่ขณะนี้ ฯ

ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอกราบไหว้บูชา สถานที่นั้น ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง เป็นสถานที่ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประทับอยู่นานที่สุด เป็นสถานที่ที่มีพระธรรมเทศนา เกิดขึ้นมากที่สุด เป็นสถานที่ ที่หมู่แห่งพระอริยเจ้า อาศัยอยู่กันอย่างมากมาย

พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น แม้จะเสด็จดับขันธปรินิพพานไปนานแล้ว ก็ยังคงปรากฏแก่เราทั้งหลาย เสมือนยังคงดำรงพระชนม์ชีพอยู่ตราบจนกระทั่งปัจจุบัน ฯ

เราทั้งหลายพึงเคารพยำเกรง และปฏิบัติตามคำสอนของพระศาสดา เป็นลาภอันประเสริฐอย่างยิ่งของเราทั้งหลาย ที่เราทั้งหลายแม้จะอยู่ ณ ประเทศแดนไกล แต่ด้วยบุญหนหลังกระตุ้นเตือน ก็ได้มายังประเทศนี้ และแม้ถึงกาลอันสมควร ก็ได้พร้อมกันมายังสถานอันเป็นมงคล เป็นที่เสด็จประทับของพระพุทธองค์เช่นนี้ ได้มาชุมนุมพร้อมกัน บูชาพระองค์ด้วยเครื่องสักการะอยู่ ที่หน้า พระคันธกุฎีที่ตั้งขาเตียงของพระพุทธองค์ เมื่อยังทรงพระชนม์อยู่อย่างนี้ ฯ

ขอให้เราทั้งหลาย มนสิการ กำหนดซึ่งพุทธานุสสติ ธัมมานุสสติ สังฆานุสสติ ทำประทักษิณบริเวณพระคันธกุฎี และบูชาพระพุทธองค์ ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอโอกาส ขอสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้แม้ได้เสด็จดับขันธปรินิพพานนานนักแล้ว แต่ก็ยังทรงปรากฏอยู่ด้วยพระคุณทั้งหลาย อันหาประมาณไม่ได้ โปรดทรงรับซึ่งเครื่องสักการะของข้าพเจ้าทั้งหลายนี้ เพื่อประโยชน์ คือ การสิ้นไปแห่งวัฏฏทุกข์ ของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระธรรมเหล่าใด ที่พระพุทธเจ้า ได้แสดงแล้ว ณ สถานที่แห่งนี้ ขอให้ข้าพเจ้า มีส่วนแห่งการเข้าถึง พระสัทธรรมนั้น เพื่อเป็นปัจจัย แก่อนุปาทาปรินิพพาน ในกาลอันควรด้วย เทอญ ฯ