Homage at the Sukarakhata Cave

วันทามะ ภันเต ภะคะวา, อิมัง คิชฌะกูฏะปัพพะตะปาเท, สุกะระขาตะคุหัง ยัตถาคะโตมฺหะ, อิธะ โข ปะนะ ภะคะวา, เวทะนา ปะริคคะหะสุตตัง เทเสสิ, ยัง สุตฺวา สารีปุตโต อะระหัตตัง, สัจฉิกาสิ ภาคิเนยโย จัสสะ ปะริพพาชะโก, โสตาปัตติผะเล ปะติฏฐะหิ ฯ

สาธุ โน ภันเต, อิเมหิ สักกาเรหิ อะภิปูชะยามะ, สฺวากขาตัญจะ นะมามะ, อัมหากัง ทีฆะรัตตัง, ปะระมัตถายะ มัคคะหิตายะ ผะละสุขายะ ฯ

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้มาถึงแล้ว ณ ถ้ำสุกรขาตา ขอน้อมถวายอภิวาท สถานที่อันพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ทรงแสดงธรรม ชื่อ เวทนาปริคคหสูตร แก่ทีฆนขปริพพาชก ผู้เป็นหลานชายของท่านพระสารีบุตรเถระ เป็นเหตุให้ท่านพระสารีบุตร ผู้เป็นอัครสาวก ได้บรรลุอรหัตตผลและทีฆนขปริพพาชกได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลายขอน้อมบูชาโดยยิ่ง ด้วยเครื่อง สักการะเหล่านี้ ขอน้อมบูชาระลึกถึงพระธรรมที่ทรงแสดงไว้ดีแล้ว ขอน้อมนมัสการกราบไหว้แด่พระอริยสงฆ์ มีท่านพระสารีบุตรและท่านทีฆนขะ เป็นเบื้องต้น ด้วยการนอบน้อมสักการะแด่พระรัตนตรัย อันควรบูชายิ่งโดยส่วนเดียว ขอจงเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย เจริญมั่นคงด้วย ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ

และปัญญา

เป็นผู้บริบูรณ์สม่ำเสมอด้วยอินทรีย์ทั้ง ๕ อันเป็นโลกียะ จนถึง โลกุตตระในที่สุด. ตราบใด ที่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ยังต้องเวียนว่ายไปในวัฏฏสงสาร ขออย่าได้เกิดในอบายภูมิ ให้ได้เกิดในประเทศอันสมควร ได้คบกัลยาณมิตร เป็นผู้มีจิตอ่อนโยนว่าง่าย อย่าได้สมาคมกับปาปมิตร ขอให้ได้ฟังพระสัทธรรม เป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิ ห่างไกลจากมิจฉาทิฏฐิ ตั้งตนไว้ชอบ ประกอบแต่กุศล ขอให้ได้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม เพื่อรู้แจ้งโลกุตตรธรรม เพื่อความพ้นจากโลกเถิด. ขอให้การบูชาสักการะนี้ของข้าพเจ้าทั้งหลาย จงเป็นไปเพื่อ ปรมัตถประโยชน์ คือ พระนิพพาน เพื่อเกื้อกูล คือ อริยมรรค เพื่อความสุข คือ อริยผลอันเป็นวิมุตติสุข แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายตลอดกาลนาน เทอญ ฯ